Η φαρμακοθεραπεία θεωρείται βοηθητική μέθοδος θεραπείας στη ΔΣΘ και δεν έρχεται σε σύγκρουση με την ομάδα δεξιοτήτων.

Αποτελούν συμπληρωματικές θεραπείες, καθώς η μία έχει στόχο την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων φαρμακευτικά, ενώ η άλλη στοχεύει στην αλλαγή των συμπεριφορών που προκαλούν τα συμπτώματα και στην εκμάθηση δεξιοτήτων για την αντιμετώπιση καθημερινών προβλημάτων.

Συχνά η φαρμακοθεραπεία δεν αρκεί από μόνη της για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων, καθώς δεν προσφέρει νέους επιδέξιους τρόπους προκειμένου να διαχειρίζεται κανείς το περιβάλλον του και δεν περιλαμβάνει κάποια εκπαιδευτική διαδικασία που να οδηγεί στην αποτελεσματικότερη επίλυση προβλημάτων.