Η Διαταραχή Άγχους Ασθένειας (παλιότερα ονομαζόταν Υποχονδρίαση) χαρακτηρίζεται από την επίμονη ενασχόληση του ατόμου με την πιθανότητα να πάσχει από σοβαρή νόσο ή να εκδηλώσει σοβαρή νόσο (πχ. καρκίνος, AIDS).
Σωματικά συμπτώματα δεν υπάρχουν ή αν υπάρχουν εμφανίζουν ήπια ένταση. Αν κάποια σωματική νόσος είναι παρούσα ή υπάρχει υψηλός κίνδυνος για την εκδήλωση σωματικής νόσου (πχ. οικογενειακό ιστορικό), η ενασχόληση είναι εμφανώς υπερβολική ή δυσανάλογη με την απειλή. Το πάσχον άτομο βιώνει υψηλά επίπεδα άγχους και βρίσκεται σε διαρκή επαγρύπνηση σχετικά με την κατάσταση της υγείας του. Υπερβολικές συμπεριφορές που σχετίζονται με την υγεία (πχ. επαναλαμβανόμενοι έλεγχοι στο σώμα για σημεία της νόσου) ή αποφυγές (πχ. αποφυγή σωματικής δραστηριότητας), που είναι δυσανάλογες με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων, είναι παρούσες.
Η νόσος, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της ενασχόλησης του ατόμου, μπορεί να είναι σταθερή ή να διαφοροποιείται στη διάρκεια του χρόνου. Άλλοτε το πάσχον άτομο αναζητά διαρκώς ιατρική φροντίδα και ιατρικές διαβεβαιώσεις (με σκοπό να διαγνωστεί και να λάβει την απαιτούμενη θεραπεία, συχνά όμως αμφιβάλλοντας για τις ικανότητες των ιατρών να εντοπίσουν την ασθένεια) και άλλοτε αποφεύγοντας τις ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις (από φόβο για τη διάγνωση κάποιας νόσου από την οποία ανησυχεί ότι πάσχει). Η διαταραχή προκαλεί σημαντικού βαθμού δυσφορία ή/και μείωση της λειτουργικότητας σε διάφορα πεδία της καθημερινής ζωής.
